پناه را

بر شانه های تو می جویم و

دانه از کف تو بر می گیرم

و امید را

بر چشم مهربان تو می بندم

مگر ام تو

مأمنی باشی

در فرار ِ از هزار چرخ ِ چرخنده ی فریبا
 

--------------------------------------------------------------------------------

همسرم، همه واژه ها و کلمات از بیان محبت ها  و زحمات تو عاجزند.

چه روز ها و شبها که با داشتن غم، خنده بر لب داشتی تا کانون خانواده شاد باشد.

چه ساعتها که دلت گرفته بود ولی اظهار نمی کردی تا دل من نگیرد.

چه روزها که با تمام خستگی ها، خستگی کار روزانه را از تنم می زدودی.

در آغوش گرم تو تمام دغدغه ها و خستگی هایم از بین می رود.

روزت مبارک همسر مهربانم.

دوستت دارم عزیزم.

نفسم گرفت از این شب در این حصار بشکن

در ایـن حـصـــار جـادوئـی روزگــــار بـشـکـن

چـو شـقـایق از دل سـنــگ برآر رایـت خـــون

بـه جـنـون صـلابـت صـخـره کـوه سار بشکن

تـو که تـرجـمـان صـبـحـی بـه تـرنـم و تـرانـه

لــب زخــم دیـده بگـشـا صـف انتـظار بـشکن

"ســر آن نـدارد امـشـب کـه بــرآیــد آفـتـابـی"

تـو خـود آفـتـاب خـود باش و طلسم کار بشکن

بسـرای تا که هستـی که سـرودن است بودن

بــه تـرنـمـی دژ وحـشـت ایــن دیــار بــشـکـن

شـب غارت تتـاران هـمــه سـو فـکـنـده سـایـه

تــو بـه آذرخشـی ایـن سـایـه دیـو ســار بشکن

ز بـرون کـسـی نـیـایـد چـو بــه یـاری تـو ایـنـجـا

تــو ز خـویشـتـن بــرون آ سـپــه تـتــار بـشـکـن